ntaxtaar Γερμανικό Γκριφόν φέρμας με σκληρό τρίχωμα. Πολύ νευρώδης, ζω­ηρός & παρορμητικός, χρειάζεται αυστηρή μεταχείριση. Τον εκγυμνάζουν για σκύλο φε’ρμας, Ριτρίβερ, ανιχνευτή και σκύλο για γάβγισμα.
Ικανός για κυνήγι σε όλα τα εδάφη, είναι ιδιαίτερα καλός στο δάσος και στο έλος, όπου μπορεί να αποδείξει τις ικανότητες του σαν Ριτρίβερ. Είναι πιστός σύντροφος, εξυπνος, ζωηρός και πολύ θαρραλέος.






Γενική όψη
Σκύλος μέσου ύψους, που μοιάζει πολΰ με το Γκριφόν Κόρθαλς απ’ το οποίο διακρίνε­ται κυρίως χάρη στην έντονη ινιακή προεξοχή του. Το όνομα του (Ντραχτ=σύρμα και Χάαρ =τρίχα) αποκαλύπτει την ουσιαστική του ιδιαιτερότητα: το σκληρό και αναμαλ­λιασμένο τρίχωμα του.

Κεφάλι: Μέσου μήκους. Ρινομετωπικό κοίλωμα πολύ έντονο. Μουσούδα πλατιά και μα­κριά, με μουστάκια. Σαγόνια δυνατά. Μάτια ζωηρά με σφικτά βλέφαρα. Αυτιά μέσου μήκους, φυτεμένα ψηλά, επίπεδα, με στρογγυλεμένες άκρες, κρέμονται κατά μήκος του κεφαλιού.

Κορμός: Λαιμό; μέσου μήκους. Στήθος μέτρια ευρύ και βαθύ. Πλευρά πολύ τοξωτά. Ρά­χη ίσια και επιμήκης. Οσφύς πολύ μυώδης. Κοιλιά που ανασηκώνεται στους βουβώνες. Λαγόνια κοντά. Νώτα επιμήκη και λίγο επικλινή, πολύ μυώδη. Ωμοπλάτες λοξές, καλά εφαρμοσμένες στον κορμό. Ακρώμιο τοποθετημένο ψηλά, επίμηκες και γεμάτο. Σκέλη ίσια και δυνατά. Πόδια πιο ανοιχτά και πιο επίπεδα από του Κόρθαλς. Πέλματα σκληρά.

Ουρά: Κόβεται, αλλά όχι πολύ κοντή, για να προστατεύει τα γεννητικά όργανα. Τρίχωμα: Δέρμα καλά εφαρμοσμένο στον κορμό, αρκετά παχύ, χωρίς πολλές ζάρες. Τρίχωμα πολύ σκληρό και πολύ επίπεδο. Πρέπει να είναι αρκετά μακρύ για να προσφέ­ρει προστασία στις κακοκαιρίες και στις πληγές. Πιο βραχύ στο κάτω τμήμα των σκε­λών, πολύ πυκνό στ’ αυτιά, σχηματίζει θαμνιόδη φρύδια και πυκνό γένι. Δεν υπάρχει υποτρίχωμα.

Χρώματα: καφετί, καφετί σκούρο, γκρίζο του σίδερου, καφετί με πιο σκού­ρες καφετιές κηλίδες (το τρίχωμα δεν πρέπει ποτέ να έχει γενικές κηλίδες).


Ιστορικό
Το Ντράχτχααρ είναι μία ποικιλία του σκληρότριχου Γκριφόν, που δημιούργησαν οι Γερμανοί εκτροφείς στις αρχές του 20ού αιιόνα. Απόγονος του Στίκελχααρ, το Ντρά­χτχααρ είναι προϊόν διασταύρωσης ανάμεσα σ’ ένα σκύλο με μαλλιαρό τρίχωμα κι ένα σκύλο με βραχύ τρίχωμα. Η ιδέα δεν ήταν καινούρια: την είχε χρησιμοποιήσει ο Κόρ­θαλς για να δημιουργήσει το Γκριφόν του, καθώς και ο Χάγκεβαλντ για να δημιουργή­σει το Πούντελ Πόιντερ το 1880.

Υπολογίζοντας τις έντονες διαφωνίες ανάμεσα στους Γερμανούς εκτροφείς γύρω από την καταγωγή τον διαφόρων σκληρότριχων Γκριφόν, και ειδικά μετά τη δημιουργία του Γκριφόν Κόρθαλς, οι εκτροφείς δημιούργησαν το Ντράχτχααρ. Ξαναπαίρνοντας την ι­δέα του Χάγκεβαλντ (διασταύρωση του Κανίς με το Πόιντερ για να δημιουργηθεί ένας σκληρότριχος σκύλος) η εταιρεία του γερμανικού σκληρότριχου σκύλου πρόσθεσε σ’ αυτό το κοκτέιλ το Γερμανικό Μπρακ, για να πετύχει τις πιο τυπικές γερμανικές γραμ­μές. Οι ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στο σκληρότριχο Γκριφόν (τύπου Κόρθαλς) και στο Ντράχτχααρ συνίστανται στην εντονότερη παρουσία του τύπου Μπρακ στο Ντρά­χτχααρ.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους σας στο…