Αγγλικό Σέττερ

Εξαιρετικός κυνηγετικός σκύλος, μπορεί να κυνηγήσει σε κάθε έδαφος. Πολύ καλός στις πεδιάδες για πέρδικες, εξαιρετικός στο έλος χάρη στις κολυμβητικές του ικανότητες, καθώς και στα πιο πυκνά δάση.

Μεγάλος εγγλέζικος σκύλος φέρμας. Σέττερ στα αγγλικά σημαίνει κυνηγετικός σκύλος που φερμάρει ξαπλωμένος κοντά στο θήραμα.

Είναι προικισμένος με πολύ ευαίσθητη όσφρηση και ανιχνεύει γρήγορα σαν το Πόιντερ.

Ο ήρεμος και βολικός χαρακτήρας του, η πίστη του και η αξιοσημείωτη εξυπνάδα του, τον κάνουν θαυμάσιο σκύλο για συντροφιά.

Γενική όψη

Το Αγγλικό Σέττερ συνδυάζει και μεγάλη κομψότητα στη μορφή και μια δύναμη χωρίς βάρος, που αποδεικνύει τις ικανότητες του στη δουλειά.

Κεφάλι: Μακρύ και ελαφρύ. Κρανίο λιγότερο πλατύ ανάμεσα στα αυτιά από του Πόιντερ και λιγότερο στρογγυλεμένο στο πίσω του μέρος. Ρινομετωπικό κοίλωμα πολύ τονισμένο. Μουσούδα ίσια, επιμήκης με ελαφρύ πέσιμο προς τη βάση του ακρορρίνιου. Μύτη και ρουθούνια πολύ ανοιχτά. Σαγόνια ίσου μήκους, δυνατά και επιμήκη. Μάτια σκουρόχρωμα. Αυτιά κολλημένα χαμηλά, προς τα πίσω, κρέμονται στο μήκος των παρειών και είναι αρκετά μακριά.

Κορμός: Λαιμός μυώδης και επιμήκης. Στέρνο ευρύ όσο και βαθύ. Πλευρά φουσκωτά. Ράχη αρκετά βραχεία. Οσφύς ελαφρά τοξωτή, αρκετά βραχεία στο αρσενικό, μακρύτερη στο θηλυκό. Γοφοί ελαφρά λυγισμένοι. Ωμοπλάτες λοξές και ελεύθερες. Αντιβράχια μυώδη και ισχυρά. Αγκώνες χαμηλοί. Μηροί επιμήκεις, λοξοί και πολύ μυώδεις. Ιγνΰες χαμηλές και ρωμαλέες. Πόδια συμπαγή, μάλλον κοντά, δάχτυλα σφιχτά, νύχια κοντά και χοντρά, πέλματα σκληρά και ανθεκτικά.

Ουρά: Κολλημένη στη γραμμή της πλάτης, στέκεται χαμηλά, ελαφρά στραμμένη στην άκρη δεν ξεπερνάει την ιγνύα.

Τρίχωμα: Τρίχα πολύ λεπτή και μεταξένια, ούτε κατσαρή ούτε μπουκλωτή, αλλά ελαφρά κυματιστή. Λεία στο κεφάλι εκτός από τα αυτιά. Χρώματα σε άοπρο-μαύρο, ά-σπρο-κίτρινο, άσπρο-πορτοκαλί, άσπρο-καφετί, τρίχρωμο με άσπρο-μαύρο-κοκκινωπό, μαύρο και κατάμαυρο. Προτιμούνται τα ζώα με στίγματα πάνω σε λευκό φόντο.

ΣΕΤΤΕΡ ΛΑΒΕΡΑΚ:

Αγγλικό Σέττερ που πλησιάζει περισσότερο στο επίσημο πρότυπο.

Το Αγγλικό Σέττερ προέρχεται από το μεγάλο γαλλικό Επανιέλ Μπρετόν που υπήρχε από πολύ παλιά στην Αγγλία (ο δρ. Κλάους το μνημονεύει το 1570), ενώ το βρίσκουμε απεικονισμένο σε πολλές εγγλέζικες γκραβούρες του 16ου αιώνα (κυνήγι της πέρδικας). Ωστόσο η επιλογή της ράτσας άρχισε μόλις 100 χρόνια πριν. Ο μεγαλύτερος εκτροφέας Εγγλέζικων Σέττερ τον περασμένο αιώνα ήταν ο σερ Λάβερακ που δημιούργησε την ομώνυμη ποικιλία. Ξεκινώντας από τους καλύτερους επιβήτορες που μπόρεσε να βρει στη χώρα, άρχισε την εκτροφή μιας οικογένειας αυστηρά επιλεγμένης, που την υποχρέωσε να αναπαράγεται σε στενή ομοιότητα (ο σερ Λάβερακ έγραψε ένα βιβλίο για το Αγγλικό Σέττερ, το “Λάβερακ”, το 1872). Με το θάνατο του, την εκτροφή τού Λάβερακ την ανέλαβε ο Λέβελιν που δημιούργησε ένα πιο λεπτό σκύλο. Τώρα είναι “βεντέτα” στις Η.Π.Α. και παρουσιάζεται σε όλες τις ευρωπαϊκές εκθέσεις. Σήμερα η επιλογή στην Αγγλία γίνεται στην κατεύθυνση της ομορφιάς του ζώου.

Αγγλικό Σέττερ

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο με τους φίλους σας στο…